home_b1.jpg

Recensie Kees van Duinen op meandermagazine.net

Joop Leibbrand schreef op www.meandermagazine.net een recensie over Kees van Duinen. Tegen de Ruit, van de hand van Hans Werkman: 'Literator Hans Werkman (1939), die vooral veel publiceerde over de dichter Willem de Mérode, verzorgde voor de mooie Prominentreeks van de Baarnse uitgever Tiem een deeltje over Kees van Duinen, een protestants-christelijke dichter wiens werk nauwelijks bekend geworden is, maar die het in ieder geval volgens Wim Hazeu – mederedacteur van de serie – verdiende uit de marge van de literatuur te worden gehaald. Lidy van Eijsselsteijn (‘Het is prachtwerk’), Reinold Kuipers (‘Het werk van een talent dat zich door het harnas van een strenge overtuiging vrijzong’) en C. Rijnsdorp (‘Een rijke, maar bijna verstilde muziek op de achtergrond, en buiten het grote waaien van de wereldwind’) lieten zich al veel eerder in positieve zin uit'.

Hoewel Leibbrand zeker commentaar heeft op een aantal gedichten, schrijft hij: 'Gaandeweg krijg je sympathie voor Van Duinens pogingen zijn levenswaarheden zo te formuleren dat ze algemeen geldend konden zijn'.

Na het volgende gedicht te hebben geciteerd:

VERZAMEL WAT GIJ HEBT

Verzamel wat gij hebt en leg uw lege handen
in al hun schamelte en erbarmelijkheid ten toon.
Weeg welstand en bezit, besom uw scha en schande
en was in tranen u de blinde ogen schoon.

Noch daad, noch dierbaarst ding, bezitten noch verrichten
vult ooit de armoe op die ‘t hart tot weerzin krenkt.
Bestaan is: wreed gemis aan droom en vergezichten,
aan een doorlaaide kim waar de vervoering wenkt.

Er is geen andere keus dan in verbetenheden,
geen uitkomst dan waarin nooit een kwetsuur geneest:
een bloedig zelftorment in mummelende gebeden,
of een gebald verzet dat geen geboden vreest.

Verdraag uw doem gedwee en sla uw lege handen
in boete en berouw voor het gekerfd gelaat,
of grijp verwoed het mes van tussen uwe tanden
en stoot het tot aan ‘t heft in wie u ‘t naast bestaat.

 

eindigt Leibbrand zijn recensie met de opmerking: 'Er zijn, met name in de tweede strofe, duidelijke echo’s van Bloem, maar van navolging is geen sprake, de uitdrukking, vooral van de turbulentie die in hem woedt, is authentiek. Alleen al op grond van dit gedicht verdient Kees van Duinen een dichterlijk voortleven.
Hans Werkman verdient dank dat hij dat mogelijk heeft gemaakt.'

De hele recensie:http://meandermagazine.net/wp/2015/05/de-weg-is-lang-het-leven-kort/